Οι «εναλλακτικές θεραπείες» δεν είναι αβλαβείς
Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών
Η «Σύναξις Κληρικών και Μοναχών» ασχολήθηκε κατά την συνάντηση της στις 16 Δεκεμβρίου 2014 και με το θέμα των λεγομένων εναλλακτικών θεραπειών και ενέκρινε ομοφώνως το παρακάτω κείμενο:
Οι λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες προβάλλονται τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα ως μία δυνατότητα στον χώρο της υγείας, παράλληλα με την κλασσική ιατρική.
Εκτός από την ιατρική πλευρά του, το θέμα έχει και την πνευματική του διάσταση, όπως και ηθικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Όσον αφορά στην ιατρική πλευρά, Ειδική Επιτροπή, που συνέστησε ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, ασχολήθηκε κατά το έτος 1997 με το θέμα αυτό και χαρακτήρισε τις «εναλλακτικές θεραπείες» ως «Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μεθόδους» (ΑΝ.ΘΕ.Μ.), τονίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον αντιεπιστημονικό τους χαρακτήρα και την εν δυνάμει επικινδυνότητα για την υγεία όσων τις χρησιμοποιούν.
Εκτός όμως από την εν δυνάμει επικινδυνότητα για το σώμα, υπάρχει και η σημαντικότερη πνευματική επικινδυνότητα των εν λόγω «εναλλακτικών θεραπειών».
Αυτή συνίσταται κυρίως στο γεγονός ότι είναι πιθανόν αυτές να αποτελέσουν ένα είδος εφαλτηρίου, που θα οδηγήσει ανύποπτους ορθοδόξους χριστιανούς στις θρησκείες της Άπω Ανατολής και στον αποκρυφισμό. Αυτός ο κίνδυνος επισημαίνεται ήδη στα Πορίσματα της ΚΕ´ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, που συνεκάλεσε από 4 έως 6 Νοεμβρίου 2013 στον Βόλο η Εκκλησία της Ελλάδος. Η Συνδιάσκεψη αυτή ασχολήθηκε με τις αιρετικές και αποκρυφιστικές προσεγγίσεις στο πρόβλημα της ασθενείας. Κατονόμασε μάλιστα στα «Πορίσματά» της κάποιες «θεραπείες» με τα εξής λόγια: «Η Συνδιάσκεψη διεπίστωσε ότι οι “θεραπείες“ αυτές (Αγγελοθεραπεία, Αγιουρβέδα, Ανθοϊάματα Μπάχ, Aura Soma, Αρωματοθεραπεία, Βελονισμός, Βιοενεργειακές Θεραπείες, Εσωτέρα Θεραπευτική, Κρανιοϊερή Θεραπεία, Κρυσταλλοθεραπεία, Ομοιοπαθητική, Ρέϊκι, Ρεφλεξολογία, Σιάτσου, ψευδοεπιστημονικές ψυχοθεραπείες κ.α.) θεμελιώνονται σε κοσμοθεωριακό υπόβαθρο, το οποίο είναι αντίθετο και ασυμβίβαστο με την Ορθόδοξη πίστη».
Η Σύναξή μας επισημαίνει επιπλέον τα εξής:
Όπως τονίσθηκε και στην εν λόγω Συνδιάσκεψη, προσφορότερος θα ήταν ο όρος «“Ιατρική“ της “Νέας Εποχής“», επειδή η πνευματική θεμελίωση, που οι ίδιοι οι ιδρυτές ή εισηγητές τους δίνουν στις «θεραπείες» αυτές, προϋποθέτει την περί Θεού, ανθρώπου και κόσμου αντίληψη των άπω-ανατολικών θρησκειών, του αποκρυφισμού και της «Νέας Εποχής του Υδροχόου».
Τα στοιχεία αποκρυφισμού προβάλλονται λιγότερο η περισσότερο έντονα στις διάφορες μορφές «θεραπειών». Παραδείγματος χάριν το Ρέικι είναι ξεκάθαρα αποκρυφιστικό και άρα ασυμβίβαστο με την Ορθόδοξη πίστη μας. Αρκεί να πούμε ότι εκεί υπάρχουν τρεις βαθμοί μύησης.
Στο Ρέικι, όπως και σε όλες τις «εναλλακτικές θεραπείες», η ασθένεια θεωρείται ότι οφείλεται σε μπλοκάρισμα μιας μη προσδιορίσιμης επιστημονικά παγκόσμιας ενέργειας, της «πράνα» των ινδουιστών. Η «πράνα» θεωρείται από αυτούς ως ένας ενεργειακός ωκεανός, στον οποίο υποτίθεται ότι «κολυμπούν» όλα τα όντα. Η θεραπεία, εξ ίσου αυθαίρετα, θεωρείται από αυτούς ότι είναι ουσιαστικά ένα ξεμπλοκάρισμα της «πράνα».
Όλα αυτά τα ανατολίτικα και αποκρυφιστικά επενδύονται και παρουσιάζονται με μια επιστημονικοφανή ορολογία κατάλληλη να επηρεάσει τον δυτικό άνθρωπο του σήμερα. Και σε άλλες όμως «θεραπείες» —όπως αυτές που χρησιμοποιεί η Ομοιοπαθητική— η ασθένεια θεωρείται ότι οφείλεται σε αποσυντονισμό της «ζωτικής δύναμης» ή «συμπαντικής ενέργειας», η οποία έχει κατά τους ομοιοπαθητικούς «μορφοποιητικό νου» και «συνδέει το άτομο με την υπέρτατη Αρμονία του Σύμπαντος». Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι αποδίδουν στη «ζωτική δύναμη» χαρακτηριστικά ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Σε κείμενα ομοιοπαθητικών υπάρχουν συχνές και εκτεταμένες αναφορές σε έννοιες και τεχνικές αλχημείας και αποκρυφισμού. Αρκεί να λεχθεί ότι με την «δυναμοποίηση», όπως λένε, του ομοιοπαθητικού φαρμάκου εκδηλώνεται η πνευματοειδής φύση της δραστικής πρώτης ύλης του. Η ιαματική δύναμη του ομοιοπαθητικού φαρμάκου χαρακτηρίζεται από τον ιδρυτή της Ομοιοπαθητικής Samuel Hahnemann ως «μαγική».
Ιδιαιτέρως επικίνδυνη πνευματικώς είναι η άποψη των ομοιοπαθητικών ότι με τα «φάρμακά» τους θεραπεύουν ακόμη και τα πάθη της ψυχής, όπως τον εγωισμό, τη ζήλεια, παθολογικές εκδηλώσεις και διαστροφές του γενετησίου ενστίκτου κ.ο.κ. Έτσι δεν χρειάζεται η Εκκλησία, αφού το έργο της το αναλαμβάνει η Ομοιοπαθητική, η οποία και με άλλα κείμενα εκπροσώπων της παρουσιάζεται όχι μόνον ως μία μέθοδος θεραπείας, όπως θέλει να είναι, αλλά και ως ένα σωτηριολογικό σύστημα και ως πρόταση για να ξεπεράσει η ανθρωπότητα τα σημερινά της αδιέξοδα!
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να καταδικασθεί και η απαράδεκτη προσπάθεια παραπληροφορήσεως κάποιων ομοιοπαθητικών να παρουσιάσουν κορυφαίους συγχρόνους Αγίους Γεροντάδες ως οπαδούς της Ομοιοπαθητικής, όπως π.χ. τον Άγιο Πορφύριο και τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη. Είναι όμως τοις πάσι γνωστόν ότι και οι δύο αυτοί Άγιοι των ημερών μας ήταν ξεκάθαρα αντίθετοι με την Ομοιοπαθητική. Ο μεν Άγιος Πορφύριος έλεγε ότι τα «φάρμακά» τους είναι «νεράκι κοπανιστό», αλλά —συμπλήρωνε— να προσέχετε, γιατί «κάποια, που έρχονται απ έξω, είναι διαβασμένα». Και ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος χαρακτήριζε επίσης το ομοιοπαθητικό φάρμακο «κοπανιστό νεράκι» και «δαιμονικό υποκατάστατο του αγιασμού»!
Η Σύναξή μας, όπως και η προαναφερθείσα ΚΕ´ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη, επιθυμεί να συστήσει φιλαδέλφως στους Ορθοδόξους Χριστιανούς να αποφεύγουν «θεραπευτικές» μεθόδους που δεν είναι ξεκάθαρες από πλευράς ιατρικής ούτε, πολύ περισσότερο, από πλευράς πνευματικής.
Ο χριστιανός, εξ άλλου, δεν επιζητεί την θεραπεία του σώματος έναντι παντός τιμήματος. Η ασθένεια, ως γνωστόν, έχει πολλές φορές και τον χαρακτήρα παιδαγωγίας πνευματικής, είτε συνηθέστερα για την κάθαρση από τα πάθη, είτε —σε εξαιρετικές περιπτώσεις— για την επιδαψίλευση πνευματικών στεφάνων υπομονής.
Εκ μέρους της «Συνάξεως Κληρικών και Μοναχών»
Πηγή:
http://aktines.blogspot.gr/2014/12/blog-post_208.html
<>
ΡΕΦΛΕΞΟΛΟΓΙΑ: ΘΕΡΑΠΕΙΑ ή ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ;
του κ. Νικολάου Μηλιώνη.
μέλους της Π.Ε.Γ.
Τον τελευταίο καιρό, εμφανίζονται όλο και πιο συχνά οι λεγόμενες «ολιστικές» ή «εναλλακτικές» μέθοδοι, που υπόσχονται θεραπεία, αυτογνωσία, απαλλαγή από το stress και από άλλα προβλήματα, κ.λπ. Πρόκειται για μια μεγάλη ποικιλία, δήθεν θεραπευτικών – στην πραγματικότητα μαγικών- πρακτικών, οι οποίες ξεκινούν από την εξής βάση, σύμφωνα με τη διδασκαλία των χώρων που τις εξασκούν: Ότι, δηλαδή, υπάρχει μία «θεϊκή ενέργεια», η οποία ρέει μέσα σε όλα τα πράγματα και από την οποία αποτελούνται όλα τα πράγματα.
Κατά τη διδασκαλία αυτή, θεός, κόσμος και άνθρωπος έχουν την ίδια ουσία και άρα, ο άνθρωπος είναι θεός από τη φύση του. Σύμφωνα με τη διδασκαλία αυτή, οι ασθένειες της όποιας μορφής -από το απλό κρυολόγημα ως σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος-, οφείλονται σε δήθεν «μπλοκάρισμα της ροής της ενέργειας στον άνθρωπο», οπότε απαιτούνται, δήθεν, οι κατάλληλες πρακτικές για να «ξεμπλοκαριστεί».
Έτσι, με βάση αρχαίες πρακτικές των ανατολικών θρησκειών (ινδουισμού, βουδισμού, ταοϊσμού κ.ά.), που ξαναφέρνει στις μέρες μας η «Νέα Εποχή» του Υδροχόου (New Age), ο άνθρωπος, ο κόσμος και ο θεός είναι το ίδιο· η ίδια ενέργεια, που χρειάζεται να «ξεμπλοκαριστεί». Αγγίζοντας, λοιπόν, ο δήθεν θεραπευτής -οπαδός αυτής της θρησκευτικής διδασκαλίας- συγκεκριμένα σημεία στο σώμα του αρρώστου, είτε απευθείας με την αφή, είτε με τη χρήση «εργαλείων» –π.χ. τις βελόνες του βελονισμού-, «διοχετεύει ενέργεια» στον ασθενή.
Στόχος των τριών σημερινών ομιλιών είναι να δειχθεί ότι οι πρακτικές αυτές, αν και φαίνονται να διαφέρουν στην επιφάνεια, έχουν στην πραγματικότητα την ίδια ρίζα, ενώ παράλληλα δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την επιστήμη.
Η ρεφλεξολογία, γνωστή και ως «Θεραπεία των Ζωνών» ή «ανακλαστική ζωνοθεραπεία», βασίζεται στην ιδέα ότι για κάθε «μεσημβρινό» του σώματος υπάρχουν αντανακλαστικά σημεία στα πέλματα και στις παλάμες, οπότε η άσκηση πίεσης σε συγκεκριμένες περιοχές αυτών μπορεί να έχει θεραπευτικές ιδιότητες στα αντίστοιχα μέρη του σώματος. Αργότερα, όπως και άλλες πρακτικές τέτοιου τύπου, προσπάθησε να συσχετίσει τα σημεία αυτά με δήθεν νευρικές απολήξεις, αν και συγκρίσεις μεταξύ του ανθρώπινου νευρικού συστήματος και των «χαρτών μεσημβρινών» έδειξαν ότι τέτοια σχέση δεν υφίσταται.
Οι [περισσότεροι] υποστηρικτές της ισχυρίζονται ότι:
- Το σώμα χωρίζεται σε 10 ζώνες -5 ζεύγη σε κάθε πλευρά του σώματος-, οι οποίες διασταυρώνονται στην περιοχή του λαιμού.
- Κάθε όργανο ή μέρος του σώματος αντανακλάται στα πέλματα και στις παλάμες.
- Ο θεραπευτής μπορεί να διαγνώσει ανωμαλίες αισθανόμενος τη «ροή ενέργειας» στα χέρια ή τα πόδια.
- Το μασάζ ή η άσκηση πίεσης σε κάθε περιοχή μπορεί να διεγείρει την ροή της ενέργειας, του αίματος, των θρεπτικών συστατικών και των νευρικών ερεθισμάτων στην αντίστοιχη ζώνη του σώματος και έτσι να ανακουφίσει παθήσεις στη συγκεκριμένη ζώνη.
Πολλοί «θεραπευτές» ισχυρίζονται ότι η ρεφλεξολογία στα πέλματα μπορεί να καθαρίσει το σώμα από τοξίνες, να τονώσει το κυκλοφορικό, να συμβάλλει στην απώλεια βάρους και να βελτιώσει την υγεία των οργάνων σε όλο το σώμα.
Άλλοι μιλάνε για επιτυχία στην θεραπεία ωταλγίας, αναιμίας, νυχτερινής ενούρησης, βρογχίτιδας, σπασμών σε βρέφη, αιμορροΐδων, λόξιγκα, κώφωσης, απώλειας μαλλιών, εμφυσήματος, προβλημάτων προστάτη, καρδιακών προβλημάτων, υπερθυρεοειδισμού, πετρών στα νεφρά, προβλημάτων στο συκώτι, πρόπτωσης του ορθού, κρυψορχίας, εντερικής παράλυσης, καταρράκτη κ.ά.
Κάποιοι, ακόμη, ισχυρίζονται ότι μπορεί να «ισορροπήσει την ενέργεια και να ενισχύσει την ίαση σε άλλα μέρη του σώματος». Ένας θεραπευτής ισχυρίστηκε μάλιστα ότι επιμήκυνε ένα πόδι που ήταν κατά μία ίντσα πιο κοντό από το άλλο!
Ιστορικό
Οι χειρωνακτικές μαλάξεις στα πέλματα προκαλούν συνήθως ένα αίσθημα χαλάρωσης, γι’ αυτό μάλλον δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τις συναντάμε σε διάφορους αρχαίους πολιτισμούς. Όμως η ρεφλεξολογία διαφέρει. Βασίζεται σε υποθέσεις του Γουίλιαμ Φιτζέραλντ (William Fitzgerald) ο οποίος, στις αρχές του εικοστού αιώνα, υποστήριξε ότι το σώμα χωρίζεται σε δέκα κάθετες ζώνες, κάθε μία από τις οποίες εντοπίζεται σε μια περιοχή του πέλματος. Ο Φιτζέραλντ και οι οπαδοί του δημιούργησαν «χάρτες» του πέλματος στους οποίους φαίνονταν, δήθεν, οι περιοχές και τα όργανα στα οποία αντιστοιχούσαν.
Οι ρεφλεξολόγοι παίρνουν ένα σύντομο ιστορικό του ασθενούς και μετά εξετάζουν με τα χέρια τους το πόδι του. Αν αισθανθούν αντίσταση σε κάποια περιοχή είναι πιθανόν να «διαγνώσουν» πρόβλημα στο αντίστοιχο όργανο. Η επακόλουθη «θεραπεία» απαιτεί μαλάξεις υψηλής πίεσης στο συγκεκριμένο σημείο, οι οποίες, κατά τους ρεφλεξολόγους, αποκαθιστούν τη λειτουργία του προβληματικού οργάνου και τελικά βελτιώνουν την υγεία του ασθενούς ή αποτρέπουν την εκδήλωση νόσων.
Μια τυπική συνεδρία (επίσκεψη) διαρκεί περίπου μισή ώρα ενώ η θεραπεία ολοκληρώνεται συνήθως σε δέκα ή περισσότερες συνεδρίες. Ακόμη και αν δεν υπάρχουν προβλήματα υγείας, πολλοί θεραπευτές συνιστούν τακτικές συνεδρίες συντήρησης για την πρόληψη ασθενειών.
Δεδομένα
Πολλοί ρεφλεξολόγοι ισχυρίζονται ότι οι πρακτικές τους μπορούν να ανακουφίσουν το στρες, ισχυρισμός ο οποίος ενδεχομένως να ισχύει όσον αφορά το καθημερινό στρες. Παρ’ όλ’ αυτά, πολλοί ρεφλεξολόγοι περιγράφουν το στρες με λίγο «παράξενους» όρους. Οι Κέβιν (Kevin) και Μπάρμπαρα Κούντζ (Barbara Kunz), για παράδειγμα, δηλώνουν:
Οι «αντανακλαστικές» περιοχές στα πέλματα του καθενός αντικατοπτρίζουν τη γενική κατάσταση της έντασής του, που οφείλεται στην καθημερινή προσαρμογή στο στρες. Τα σήματα του στρες στα πέλματα αποτελούν έναν οδικό χάρτη για τον ρεφλεξολόγο. Ανάλογα με το πού βρίσκονται σε ένα πόδι, αποτελούν μια ένδειξη ότι το στρες και οι συνέπειές του έχουν αρχίσει να συσσωρεύονται στα αντίστοιχα σημεία του σώματος.
Φυσικά, δεν υπάρχει κάποια επιστημονική βάση σε αυτούς τους ισχυρισμούς. Στην πραγματικότητα, οι υποτιθέμενες «ανακλαστικές οδοί» μεταξύ μιας συγκεκριμένης περιοχής του πέλματος και ενός συγκεκριμένου οργάνου απλά δεν υφίστανται.
Η ιδέα πως η εκδήλωση αντίστασης σε μια περιοχή του πέλματος αποτελεί αξιόπιστη ένδειξη προβλήματος σε ένα συγκεκριμένο όργανο (π.χ. νεφρούς) είναι εντελώς αβάσιμη. Επομένως, η τεχνική δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά.
Παρόμοιο σκεπτικό θα βρούμε και στους ιριδολόγους, αλλά και τους ωτοβελονιστές που «χαρτογραφούν» τα όργανα του σώματος στο αυτί. Η μεθοδολογία μπορεί να έχει μικρές διαφορές, αλλά η βασική ιδέα είναι ίδια.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι ρεφλεξολόγοι διαθέτουν αρκετούς διαφορετικούς «χάρτες», καθώς δεν μπορούν καν να συμφωνήσουν μεταξύ τους για τον τρόπο εφαρμογής της θεραπείας τους.
Κλινικές δοκιμές έδειξαν ότι η ρεφλεξολογία δεν έχει καμιά διαγνωστική αξία. Η αποτελεσματικότητά της στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων υγείας έχει υποβληθεί σε επανειλημμένους ελέγχους. Αν και τα αποτελέσματα δεν συμφωνούν μεταξύ τους, δεν αποδεικνύουν γενικά ότι η θεραπεία είναι αποτελεσματική. Δεν έχουμε, επίσης, ενδείξεις ότι η τακτική ρεφλεξολογία μπορεί να αποτρέψει ασθένειες.
Το National Council Against Health Fraud (N.C.A.H.F.), δηλαδή το Εθνικό Συμβούλιο εναντίον της απάτης στον τομέα της υγείας στις Η.Π.Α. επισημαίνει ότι η ρεφλεξολογία «βασίζεται σε μια παράλογη θεωρία και δεν έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει την πορεία οποιασδήποτε ασθένειας… Οι ισχυρισμοί, ότι η ρεφλεξολογία είναι αποτελεσματική για τη διάγνωση ή τη θεραπεία ασθενειών, πρέπει να αγνοούνται».
Εκπαίδευση, «Πιστοποιητικά» και Νομικό κύρος
Δεν απαιτείται επίσημη εκπαίδευση για να ασκήσει κανείς τη ρεφλεξολογία ή για να ονομαστεί ρεφλεξολόγος, διότι, απλούστατα, δεν αποτελεί αναγνωρισμένη, επιστημονικά και νομικά, ειδικότητα. Παρ’ όλ’ αυτά, κάποιες νοσοκόμες και μασέρ προσφέρουν και ρεφλεξολογία ως μέρος των αναγνωρισμένων πρακτικών τους. Υπάρχουν ιδιωτικές σχολές, που κάνουν μαθήματα ή σεμινάρια και δίνουν μια βεβαίωση ή «πιστοποίηση» που αυτο-αναγνωρίζεται από τους ίδιους που την εκδίδουν. Π.χ. το Κέντρο Ρεφλεξολογίας και Έρευνας αναγνωρίζεται από διάφορους Συλλόγους Ρεφλεξολογίας, το Σωματείο Ελλήνων Ρεφλεξολόγων, την Πανελλήνια Ένωση Ρεφλεξολόγων, το «Δίκτυο: Ρεφλεξολογία στην Ευρώπη» (Reflexology in Europe Network) κ.ά.
Η πιο ευρέως διαφημισμένη πηγή εκπαίδευσης παγκοσμίως είναι το «Διεθνές Ινστιτούτο Ρεφλεξολογίας» (International Institute of Reflexology) στην πόλη Σέιντ Πήτερσμπουργκ (St. Petersburg) στη Φλόριντα (Florida) των Η.Π.Α., που ισχυρίζεται ότι έχει 25.000 μέλη σε όλο τον κόσμο. Τα σεμινάρια με θέμα «Πρότυπη των ποδιών» (Original Igham Method on Foot Reflexology) πραγματοποιούνται από τον ανιψιό και κληρονόμο της ιδρύτριας Γιουνίς Ίνγκαμ (Eunice Ingham), τον Ντουάιτ Μπάιερς (Dwight Byers). Η βαθμίδα «Πιστοποιημένο Μέλος» (Certified Member) απαιτεί 200 ώρες θεωρίας καθώς και επιτυχία σε γραπτές εξετάσεις και πρακτικά τεστ.
Η διαδικασία πιστοποίησης δεν έχει ούτε νομική ούτε ιατρική αναγνώριση. Η ιστοσελίδα του ινστιτούτου αναφέρει:
< Η Μέθοδος Ρεφλεξολογίας Ίνγκαμ (Ingham Method of Reflexology) χρησιμοποιείται κυρίως για να χαλαρώνει από την ένταση. Οι γιατροί συμφωνούν στο ότι το 75% των προβλημάτων υγείας συνδέεται με το στρες και την πίεση. Η ρεφλεξολογία βελτιώνει την αιμάτωση και την μετάδοση των νευρικών μηνυμάτων, και βοηθάει τη φύση να ομαλοποιηθεί. Το «Διεθνές Ινστιτούτο Ρεφλεξολογίας» (International Institute of Reflexology) επιθυμεί να καταστήσει απόλυτα σαφές ότι δεν ισχυρίζεται ότι διδάσκει ιατρικές πρακτικές κανενός είδους, ούτε η Μέθοδος Ρεφλεξολογίας Ίνγκαμ (Ingham Method of Reflexology) στοχεύει στο να αντικαταστήσει τις κλασικές ιατρικές θεραπείες. Η ρεφλεξολογία είναι ένας μοναδικός τρόπος στο πεδίο της υγείας. Σκοπός της δεν είναι να θεραπεύσει ή να διαγνώσει οποιαδήποτε ιατρική διαταραχή αλλά να προωθήσει την καλύτερη υγεία και την ποιότητα ζωής όπως ένα πρόγραμμα γυμναστικής ή διατροφής. Οι πρακτικές της δεν θα πρέπει να συγκρίνονται με το μασάζ ή οποιοδήποτε άλλο είδος χειριστικής διαδικασίας. >
Φυλλάδιο για ένα σεμινάριο του Μπάιερς (Byers) στο «Ινστιτούτο του Σώματος Big Sky» (Big Sky Somatic Institute) αναφέρει:
< Καθώς ο ρεφλεξολόγος δουλεύει με ένα σημείο ρεφλεξολογίας, προκαλεί την απελευθέρωση του στρες και της πίεσης στην αντίστοιχη περιοχή ή ζώνη του σώματος καθώς και μια γενικότερη χαλάρωση. Η απελευθέρωση της έντασης ξεμπλοκάρει τα νευρικά σήματα και βελτιώνει την αιμάτωση σε όλα τα μέρη του σώματος. Επειδή η ρεφλεξολογία δουλεύει από μέσα προς τα έξω, έχει επίσης και μια εξισορροπητική επίδραση σε κάθε αδένα, όργανο και μέρος του σώματος… >
Η διάγνωση ή θεραπεία ασθενειών φυσικά αποτελεί άσκηση ιατρικής και θα ήταν παράνομη για οποιονδήποτε δεν έχει επαγγελματική άδεια να κάνει τέτοια πράγματα. Στην Ελλάδα η νομοθεσία ορίζει ρητά πως οποιοσδήποτε ασκεί ιατρικές πράξεις ή ισχυρίζεται πως πραγματοποιεί θεραπείες οποιουδήποτε είδους, οφείλει να είναι εφοδιασμένος με αντίστοιχη επίσημη άδεια.
Ακόμη, ανθεί ένα εμπόριο προϊόντων ρεφλεξολογίας, όπως σανδάλια, πάτοι παπουτσιών, συσκευές μασάζ ποδιών, ξυλάκια, ακόμη και κάλυμμα για το τιμόνι του αυτοκινήτου. Για αρκετούς επιχειρηματίες η «εναλλακτική ιατρική» είναι μια άκρως επικερδής επιχείρηση και, απ’ ότι φαίνεται, η επινοητικότητα τους δεν έχει όρια. Τώρα, κατά πόσον αυτά έχουν κάποια εύλογη χρήση είναι στην κρίση του καθενός, μιας και δεν έχουν ελεγχθεί επιστημονικά. Τα μοναδικά τεκμήρια που παρουσιάζει ο κατασκευαστής (αν το κάνει κι αυτό) είναι συνήθως δηλώσεις «ικανοποιημένων ασθενών» και δήθεν ειδικών, οι οποίες υφαίνουν ένα λεπτό πέπλο αξιοπιστίας.
Πάντως οποιοσδήποτε ιατρικός ισχυρισμός για τέτοιες συσκευές θα τις καθιστούσε «ιατρικές συσκευές» κατά τον νόμο και επομένως παράνομες για διάθεση στην αγορά χωρίς έγκριση από τις αρμόδιες Υπηρεσίες (Ε.Ο.Φ).
Έρευνα και ευρήματα
Παρόλο που οι ισχυρισμοί της ρεφλεξολογίας ως τώρα απέχουν από την επιστημονική πραγματικότητα, και το να τους ελέγξει κανείς ίσως φαίνεται χάσιμο χρόνου, κάποιοι αξιόλογοι ερευνητές έχουν διεξάγει έρευνες.
Η πρώτη γνωστή μελέτη είχε ως επιβλέποντα τον Δρ. Γουΐλιαμ Τζάρβις (William T. Jarvis), Ph.D., καθηγητή, που δίδασκε μεθόδους έρευνας σε απόφοιτους του Πανεπιστημίου Loma Linda (Loma Linda University). Χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγια, ζητήθηκε από 70 συμμετέχοντες να δηλώσουν εάν είχαν προβλήματα υγείας σε οποιαδήποτε από 43 ανατομικές περιοχές τα τελευταία 10 χρόνια. Τα δεδομένα αυτά κατόπιν συγκρίθηκαν με τα ευρήματα ενός ρεφλεξολόγου, όπως τα είχε καταγράψει σε μία αναφορά. Τα αποτελέσματα δεν διέφεραν από αυτά που θα περίμενε κανείς εμπειρικά. Προκειμένου να εμποδίσουν τον ρεφλεξολόγο να κάνει ερωτήσεις ή να παρατηρήσει ανεπαίσθητα στοιχεία, που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες στο πείραμα να παραμείνουν σιωπηλοί και τοποθετήθηκε μια κουρτίνα ώστε τα πόδια τους να είναι το μόνο μέρος του σώματος που μπορούσε να δει ο ρεφλεξολόγος.
Σε μία άλλη μελέτη, 35 γυναίκες με προεμμηνορυσιακό σύνδρομο ανατέθηκαν τυχαία σε ρεφλεξολόγους με ειδίκευση στα αυτιά, τα χέρια και τα πόδια, ή υποβλήθηκαν σε θεραπεία placebo (εικονική) που πραγματοποιήθηκε σε ψεύτικα σημεία ρεφλεξολογίας. Οι γυναίκες κατέγραφαν ημερησίως 38 πιθανά συμπτώματα που επιλέχθηκαν από προηγούμενα ερευνητικά ερωτηματολόγια σχετικά με το προεμμηνορυσιακό σύνδρομο. Το γκρουπ που έκανε κανονική θεραπεία ανέφερε σημαντικά λιγότερα συμπτώματα από το γκρουπ με την placebo θεραπεία, και αυτή η βελτίωση διατηρήθηκε για 2 μήνες μετά τη θεραπεία. Πολλές γυναίκες αυτού του γκρουπ αποκοιμιόντουσαν κατά τη διάρκεια των 30λεπτων συνεδριών και ανέφεραν ότι ένιωθαν να έχουν περισσότερη ενέργεια κατά τη διάρκεια της μέρας. Το γκρουπ με την placebo θεραπεία ανέφερε ότι θεωρούσε ότι έκανε πραγματική ρεφλεξολογία. Οι συγγραφείς σημειώνουν, παρ’ όλα αυτά, ότι ήταν πολύ δύσκολο να αναπτυχθεί αξιόπιστος έλεγχος του placebo γκρουπ, γεγονός που ενδεχομένως να αποτελεί ελάττωμα της έρευνας. Κανονικά, η ρεφλεξολογία είναι καταπραϋντική, αλλά η placebo θεραπεία περιγράφονταν «είτε ως ιδιαίτερα ελαφριά ή πολύ άγρια». Έτσι οι διαφοροποιήσεις θα μπορούσαν να είναι και διαφοροποιήσεις και στην ποιότητα του μασάζ που πραγματοποιούνταν. Η μελέτη καταλήγει ότι το μασάζ μπορεί να ανακουφίσει από τα συμπτώματα του προεμμηνορυσιακού συνδρόμου, αλλά δεν πιστοποιεί την υποτιθέμενη σύνδεση μεταξύ των σημείων ρεφλεξολογίας και των οργάνων του σώματος.
Σε μία άλλη μελέτη, 3 πεπειραμένοι ρεφλεξολόγοι εξέτασαν 18 ενήλικες σε μία ή περισσότερες από 6 συγκεκριμένες καταστάσεις, που αναγνωρίστηκαν από το ιατρικό ιστορικό τους. Τα στοιχεία έδειξαν ότι δεν υπήρχε καμία σημαντική σχέση μεταξύ των ιατρικών διαγνώσεων των ασθενών και των ευρημάτων των ρεφλεξολόγων.
Μια άλλη μελέτη συνέκρινε τις επιπτώσεις της ρεφλεξολογίας στα πόδια, του απλού μασάζ και της συζήτησης σε 130 ασθενείς που είχαν κάνει γυναικολογικής φύσης εγχείρηση στην κοιλιά με ολική νάρκωση. Οι ασθενείς ρωτήθηκαν πώς αισθάνθηκαν και συλλέχθηκαν δεδομένα σχετικά με την γενική τους κατάσταση, την ένταση του πόνου, την κινητικότητα του εντέρου, την ούρηση και τον ύπνο από την ημέρα πριν το χειρουργείο μέχρι την 10η μέρα μετά από αυτό. Το απλό μασάζ φάνηκε να είναι μια χαλαρωτική, θετική εμπειρία, ενώ η ρεφλεξολογία στα πόδια είχε διαφορές στα αποτελέσματα, κάποια εκ των οποίων ήταν αρνητικά. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι η ρεφλεξολογία στα πόδια δεν είναι αποτελεσματική σε οξείες, μετεγχειρητικές καταστάσεις της γυναικολογίας και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να προκαλέσει κοιλιακό άλγος.
Μια άλλη μελέτη εξέτασε τον δημοφιλή ισχυρισμό ότι η ρεφλεξολογία βοηθάει στο βρογχικό άσθμα. Δέκα εβδομάδες κανονικής ή placebo ρεφλεξολογίας συγκρίθηκαν μέσω ελεγχόμενης δοκιμής σε 40 ασθενείς με άσθμα. Οι αντικειμενικοί έλεγχοι της λειτουργίας των πνευμόνων (μέγιστη ροή πρωί και βράδυ και εβδομαδιαία σπιρομέτρηση σε κλινική) δεν άλλαξαν. Οι υποκειμενικές βαθμολογίες -που περιέγραφαν τα συμπτώματα, τους β2 διεγέρτες, τις εισπνοές και την ποιότητα ζωής- καθώς και την βρογχική ευαισθησία στην ισταμίνη βελτιώθηκαν και στις δύο περιπτώσεις, αλλά δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ του γκρουπ, που έκανε κανονική ρεφλεξολογία και του γκρουπ που έκανε placebo. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η ρεφλεξολογία έχει συγκεκριμένη επίδραση στο άσθμα πέρα από την επίδραση placebo.
Τέλος, το ιατρικό περιοδικό Maturitas (Ωρίμανση) δημοσίευσε, στο 2010, μια συστηματική ανασκόπηση 23 τυχαίων ελεγχόμενων μελετών κατά την οποία πραγματοποιήθηκε έρευνα σε 6 ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων για να εντοπιστούν όλες οι σχετικές τυχαίες κλινικές δοκιμές. Η ποιότητα της μεθοδολογίας των δοκιμών ήταν συνήθως χαμηλή. Ακόμα και τα καλύτερα κλινικά στοιχεία δεν παρουσιάζουν πειστικά τη ρεφλεξολογία ως μία αποτελεσματική θεραπεία για οποιαδήποτε πάθηση.
Προβλήματα
Η ρεφλεξολογία βασίζεται σε μία επιστημονικά άτοπη θεωρία και δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να επηρεάσει την πορεία οποιασδήποτε ασθένειας. Στην καλύτερη περίπτωση η ρεφλεξολογία λειτουργεί ως ένα είδος μασάζ, που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να χαλαρώσουν προσωρινά, ενώ παράλληλα τους εντάσσει σε έναν καθαρά νεοεποχίτικο τρόπο σκέψης.
Όμως ισχυρισμοί περί διάγνωσης ή θεραπείας από λάθους ανθρώπους θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καθυστέρηση λήψης της απαραίτητης ιατρικής φροντίδας εκεί που απαιτείται. Επίσης μπορεί να οδηγήσει σε άχρηστες ιατρικές εξετάσεις κάποιων, που ανησυχούν άσκοπα λόγω των υποτιθέμενων ευρημάτων της ρεφλεξολογίας. Τα πρόσωπα αυτά υποβάλλονται σε μια δαπάνη, που μπορεί να τους είναι σημαντική. Επιπλέον, άτομα που πάσχουν από παθήσεις των οστών ή των αρθρώσεων των κάτω άκρων μπορεί να υποστούν βλάβη από τη συχνά μεγάλη πίεση που ασκείται κατά τη διάρκεια της δήθεν θεραπείας. Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι ότι η πρακτική αυτή –μαζί με άλλες αντίστοιχες- αποτελεί καλυμμένη προσπάθεια διείσδυσης των ανατολικών θρησκειών στη δύση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Συμπέρασμα
Η ιδέα πως η ρεφλεξολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαγνωστούν προβλήματα υγείας έχει αποδειχτεί εσφαλμένη. Δεν υπάρχουν πειστικές ενδείξεις ότι με αυτήν αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά ασθένειες. Η ρεφλεξολογία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία ακόμα θρησκευτική πρακτική ανατολικού τύπου και ως τέτοια είναι απορριπτέα τόσο εκκλησιαστικά όσο και επιστημονικά.
Ολοκληρώνοντας την εισήγηση αυτή, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι όσα ελέχθησαν εδώ, σήμερα, δεν στοχεύουν στην προσβολή ή στην απομείωση της τιμής και της υπολήψεως των προσώπων, που ασκούν αυτές τις πρακτικές ως επαγγελματίες ή ως δεχόμενοι αυτές τις υπηρεσίες, τα οποία, ως εικόνες Θεού, σεβόμεθα δεόντως.
Απλά θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι κατά την διδασκαλία της Εκκλησίας -και τις πρόσφατες εξαγγελίες της Ιεραρχίας Της-, οι πρακτικές αυτές είναι ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη.
Σας ευχαριστώ.
Εκφωνήθηκε Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018,
στα πλαίσια του Αντιαιρετικού Σεμιναρίου του Μακεδονικού Παρατηρητηρίου, στη Θεσσαλονίκη.
Πηγή:
<>
Ρεφλεξολογία: Eίναι συμβατή με την Ορθόδοξη πίστη;
Η Ρεφλεξολογία και οι ανάλογοι εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας –ίδια φιλοσοφία περιέχει η γιόγκα, ο διαλογισμός, ο βελονισμός, η αγιουρβέδα, το ρέϊκι, η ομοιοπαθητική (απλώς εδώ το ‘μαγικό’ χάπι, αφού δεν περιέχει ίχνος φαρμακευτικής ουσίας, αναλαμβάνει την ενεργειακή θεραπεία) κ.λπ.- βασίζονται στην απωανατολική ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ, στον ανατολικό ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟ και όχι στη δυτική ΙΑΤΡΙΚΗ. Χρησιμοποιούν πανάρχαια υποτίθεται συστήματα θεραπείας, όπως είναι οι διαφόρων ονομασιών αόρατες, και ΜΗ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΙΜΕΣ από τις φυσικές επιστήμες, ενέργειες.
ΡΕΦΛΕΞΟΛΟΓΙΑ
ΜΙΑ ΑΣΥΜΒΑΤΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου
Στο παρόν άρθρο δεν αναφερόμαστε στην τεχνική του μασάζ και τη χρήση του στα πόδια, το λαιμό, το κεφάλι ή γενικά στο σώμα, που επιφέρει βεβαίως θετικά, ευεργετικά ή και παυσίπονα αποτελέσματα στον οργανισμό όταν εξασκείται από κάποιον ειδικό, αλλά στη ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ των ενεργειακών θεραπειών, που πόρρω απέχουν από τη χριστιανική πίστη και διδασκαλία. Ως εκ τούτου σταχυολογούμε παρακάτω βασικές πληροφορίες από το διαδίκτυο σχετικά με τη λειτουργία της ρεφλεξολογίας:
***Στην ιστοσελίδα του ‘Κέντρου Ποδιού- Ποδολογικού Κέντρου Αθηνών’, διαβάζουμε τα εξής: “Η Ρεφλεξολογία είναι μια ευγενική τέχνη, μια εξαιρετικά αποτελεσματική μορφή θεραπευτικού μασάζ των ποδιών. Ως θεραπεία, κατατάσσεται στον τομέα της «εναλλακτικής ιατρικής» ή θεραπείας. Θεωρείται μια ολιστική θεραπευτική τέχνη που θέλει να αντιμετωπίζει το άτομο ως ολότητα, προκειμένου να επιφέρει μια κατάσταση ισορροπίας και αρμονίας στο σώμα, στο νου και στο πνεύμα…. Η πρακτική της ρεφλεξολογίας βασίζεται στην αντίληψη των ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ, καθώς υποστηρίζει πως Η ΖΩΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ διατρέχει το σώμα από το κεφάλι έως τα άκρα «μέσω» νοητών γραμμών/καναλιών. Οι γραμμές αυτές στην ρεφλεξολογία καλούνται ζώνες. Οι ασθένειες προκαλούνται από «ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ» κατά μήκος των γραμμών/καναλιών ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ και η θεραπευτική αγωγή επικεντρώνεται στην απομάκρυνση αυτών των εμποδίων, με τον ερεθισμό διαφόρων σημείων κατά μήκος των καναλιών. Η ρεφλεξολογία εστιάζεται σε περιοχές και τμήματα ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΩΝ (ενεργειακών καναλιών/γραμμών που βρίσκονται στα πέλματα και στην ραχιαία επιφάνεια των ποδιών)” (τα κεφαλαία γράμματα δικά μας)http://www. kentropodiou. gr/index.php/ other-services/ reflexologia.
***Στην ιστοσελίδα ‘πηγή ζωής’ της Πηγής Κουμαντσιώτη(Εναλλακτικές Ολιστικές Θεραπείες) διαβάζουμε επίσης, μέσα σε άλλα, τα εξής: “Ο ρεφλεξολόγος προτιμά να δουλεύει κυρίως στα πέλματα γιατί: 1.Είναι πιο εύκολο σημείο του σώματος, 2. Είναι ο μοναδικός πόλος ενέργειας του ανθρώπου ο οποίος έρχεται σε επαφή ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ, 3. Είναι δέκτες – ΔΙΟΔΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.… Ακολουθούν μερικοί απλοί κανόνες που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να εξετάσετε τη κατάσταση των δικών σας ποδιών”. Μέσα σε άλλα αναγράφεται ότι “η Μετατόπιση οστών σημαίνει και ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ” (τα κεφαλαία γράμματα δικά μας) (http:// www. lme.gr/ reflexology. jsp).
***ΣΕ βίντεο, στο «Όλα για την Υγεία μου» του MEGA, αναφέρεται από το ‘Κέντρο Ρεφλεξολογίας και Έρευνας ΚΕΡΕ’ ότι όταν ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ Η ΖΩΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ που διαχέεται στο σώμα μας, τότε αρχίζουν τα προβλήματα υγείας και αναλαμβάνει η ρεφλεξολογία (http:// www. youtube.com/ watch?v= Zf0Ka6jmj 7Y).
***Στην ιστοσελίδαhttp://phisioplus.com/el/reflexology-orthosomia.html, και στο άρθρο ‘Ρεφλεξολογία – Ορθοσωμία’, αναφέρονται (σε άτονη γραφή) τα εξής: “Η πρακτική της ρεφλεξολογίας και του βελονισμού βασίζεται στην αντίληψη ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ καθώς και οι δυο μέθοδοι υποστηρίζουν πως η ΖΩΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ διατρέχει το σώμα από το κεφάλι έως τα άκρα «μέσω» νοητών γραμμών/ΚΑΝΑΛΙΩΝ. Στο βελονισμό οι γραμμές αυτές οι γνωστές ως ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΟΙ, στην ρεφλεξολογία ως ΖΩΝΕΣ. Οι ασθένειες προκαλούνται από «ΑΠΟΦΡΑΞΕΙΣ» κατά μήκος των ΚΑΝΑΛΙΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ και η θεραπευτική αγωγή επικεντρώνεται στην απομάκρυνση αυτών των εμποδίων με τον ερεθισμό διαφόρων σημείων κατά μήκος των καναλιών. Στον βελονισμό χρησιμοποιούνται βελόνες σε σημεία διάσπαρτα σε όλο το σώμα. Η ρεφλεξολογία εστιάζεται σε περιοχές και τμήματα μεσημβρινών (ενεργειακών καναλιών/γραμμών) που βρίσκονται στα πέλματα και στην ραχιαία επιφάνεια των ποδιών” (τα κεφαλαία γράμματα δικά μας).
***Στο άρθρο “βασικά θέματα υγείας, ρεφλεξολογία” αναφέρονται τα κάτωθι, που μας δίνουν την φιλοσοφία και της ρεφλεξολογίας: «Σε κάθε μορφή ζωής και ύλης είναι η ΕΝΕΡΓΕΙΑ που λειτουργεί σε διαφορετικές συχνότητες. Η ενέργεια αυτή, γνωστή ως ΤΣΙ ή δύναμη της ζωής, είναι αυτό που μας κρατά ζωντανούς. Οι κινέζοι ανακάλυψαν πως αυτό το τσι κυκλοφορεί μέσα στο σώμα κατά μήκος των ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΩΝ, όμοια με το αίμα, τα νευρικά και τα λεμφικά κυκλώματα. Αυτή η ΖΩΤΙΚΗ δύναμη ζωής, που κυκλοφορεί από το ένα όργανο στο άλλο, ΕΛΕΓΧΕΙ τη λειτουργία των κύριων οργάνων και συστημάτων του σώματος. Για να μπορεί να διατηρήσει κάθε όργανο μία τέλεια κατάσταση υγείας, η ενέργεια τσι θα πρέπει να ρέει ελεύθερα κατά μήκος των μεσημβρινών. Όταν είναι ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ, αποκλείεται οποιαδήποτε ασθένεια στο σώμα το νου ή το πνεύμα. Όλες οι ασθένειες οφείλονται σε μια ανισορροπία σ’ αυτή τη ΡΟΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. Οι μεσημβρινοί διατρέχουν ολόκληρο το σώμα. Σύμφωνα με μια περιγραφή, περιέχουν ένα μη κυτταρικό, άχρωμο υγρό που ρέει ελεύθερα και το οποίο μπορεί να ωθείται από την καρδιά» (τα κεφαλαία γράμματα δικά μας) (http: //astrowelly1- happyday. blogspot. gr/2010/05/ blog-post. html).
Όπως διαπιστώνουμε από επίσημες ή φιλικές προς την Ρεφλεξολογία ιστοσελίδες, οι εναλλακτικοί αυτοί τρόποι θεραπείας –ίδια φιλοσοφία περιέχει η γιόγκα, ο διαλογισμός, ο βελονισμός, η αγιουρβέδα, το ρέϊκι, η ομοιοπαθητική (απλώς εδώ το ‘μαγικό’ χάπι, αφού δεν περιέχει ίχνος φαρμακευτικής ουσίας, αναλαμβάνει την ενεργειακή θεραπεία) κ.λπ.- βασίζονται στην απωανατολική ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ, στον ανατολικό ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟ και όχι στη δυτική ΙΑΤΡΙΚΗ. Χρησιμοποιούν πανάρχαια υποτίθεται συστήματα θεραπείας, όπως είναι οι διαφόρων ονομασιών αόρατες, και ΜΗ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΙΜΕΣ από τις φυσικές επιστήμες, ενέργειες. Η ίαση επιτυγχάνεται, σύμφωνα με τους ειδικούς τους, σε ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ, συμπαντικό και ολιστικό επίπεδο. Σκοπός τους είναι να εξισορροπηθεί η ‘πράνα’ όπως δέχονται οι Ινδουιστές, ή το ‘τσι’ στα κινέζικα, ή το ‘κι’ στα ιαπωνικά, ή το ‘μάνα’ στα ινδιάνικα ή η αποκρυφιστική και αλχημιστική ‘πρωταρχική’ ουσία ‘αιθέρας’ για τον ευρωπαϊκό μυστικισμό, ή η με οποιαδήποτε άλλη ονομασία, ιδίου περιεχομένου, συμπαντική καθώς ισχυρίζονται ενέργεια, που δήθεν διεκόπη μέσα στον ασθενή, και που γι’ αυτό πιστεύουν ότι αρρώστησε. Άλλωστε παγκοσμίως συνηθίζονται τα παιδιά μας στην αντίθετη με τον χριστιανισμό αυτή φιλοσοφία δια των video games, στα οποία οι μαγικές δυνάμεις, καθώς και οι έννοιες ‘μάνα’ και ‘τσι’, είναι διαδεδομένες. Τέτοιου είδους ζωτική ενέργεια, οι μεσημβρινοί, τα τσάκρας του διαλογισμού και της γιόγκα, τα κανάλια ενέργειας κ.λπ. δεν έχουν βεβαίως εντοπιστεί από τη σύγχρονη ιατρική επιστήμη και τεχνολογία.
Οι βιο-ενεργειακές θεραπείες, που χρησιμοποιούν μεταφυσική ανατολίτικη πίστη, εντάσσονται στο κίνημα της ‘Νέας Εποχής’, ή ‘Υδροχοϊκής θρησκείας’, που από την ανατολή του 20ουαιώνα έχει ήδη παρουσιαστεί από τους οπαδούς της σαν εναλλακτική ιδιότυπη θρησκευτική ιδεολογία, ηθική και λατρεία. Η αποκρυφιστική Νέα Εποχή είναι ένα μείγμα της μετενσάρκωσης, του αρχαίου γνωστικισμού, της εσωτερικής αστρολογίας, του διαλογισμού, της γιόγκα, του πανθεϊσμού και της αλχημείας. Βασική θεωρία των οπαδών είναι ότι «όλα είναι Θεός και όλα είναι Ένα». Το γενικό πνεύμα που επικρατεί είναι πως μπορούμε να αυτο-λυτρωθούμε, να πετύχουμε τη ‘θεοποίηση’μόνο με τις δικές μας εσωτερικές δυνάμεις ή με τις εν χρήσει από τους οπαδούς τους απρόσωπες(;) μεταφυσικές δυνάμεις. Εσφαλμένα διδάσκουν ακόμη ότι “Ο Θεός που κατοικεί μέσα σας είναι ο ίδιος ο εαυτός σας” και προτρέπουν να συνειδητοποιήσει ο καθένας ξεχωριστά πως “Εγώ είμαι Θεός, δεν υπάρχει άλλος”.
Τέλος, η ΚΕ΄ Πανορθόδοξη συνδιάσκεψη εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας, που φέτος συνήλθε στο Βόλο, από 4-6 Νοεμβρίου, επισημαίνει και τα εξής: “Οι λεγόμενες εναλλακτικές θεραπείες, ή σύμφωνα με τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών «Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι» (ΑΝ.ΘΕ.Μ.), στις οποίες κυριαρχεί μια μεταφυσικής τάξεως ενέργεια, στηρίζονται σε πεπαλαιωμένα και μυθώδη δεδομένα. Λείπει σ’ αυτές η αυστηρή επιστημονική μεθοδολογία. Βασίζονται σε αναπόδεικτες αρχές, οι οποίες κατά κανόνα ευρίσκονται στον χώρο του φανταστικού. Δεν αξιοποιούν τις σύγχρονες εξελίξεις και μεθόδους της επιστήμης και ως εκ τούτου χαρακτηρίζονται, από επίσημους ελληνικούς και διεθνείς ιατρικούς φορείς και συλλόγους, ως ψευδοεπιστήμες” (www. egolpion. com/25_panor8odoxi. el. aspx).
Πηγή:
https://antexoume.wordpress.com/2013/11/24/ρεφλεξολογια-μια-ασυμβίβαστη-προς-τη/
<>
« ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ »
(Ανορθόδοξες θεραπευτικές μέθοδοι)
Αρχιμ. π. Παρθένιου (Ηγουμένου Ι. Μ. Οδηγήτριας)
Πολλοί ασθενείς καταφεύγουν από άγνοια στις λεγόμενες ΄΄Εναλλακτικές Θεραπείες΄΄, που ανήκουν στην ιατρική της ΄΄Νέας Εποχής΄΄ και είναι μία απάτη και διακινδυνεύουν την ψυχική και σωματική τους υγεία.
Θα παρουσιάσουμε μερικά ενημερωτικά στοιχεία, τα οποία πήραμε από το άρθρο ΄΄Εναλλακτικές Θεραπείες΄΄- Η επιστροφή του Γιατρού-Μάγου του μοναχού Αρσενίου Βλιαγκόφτη ( Δρ. θεολογίας και φιλολόγου ), που είναι μέλος της επιτροπής επί των αιρέσεων, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησία της Ελλάδος και έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό < Διάλογος>, στο οποίο μπορείτε να βρείτε περισσότερα στοιχεία.
Η ΟΡΟΛΟΓΙΑ
Η ονομασία των μεθόδων αυτών ΄΄Εναλλακτικές ή Συμπληρωματικές θεραπείες΄΄ δίδεται από τους ίδιους και είναι παραπλανητική. Η Ιατρική Επιστήμη δεν τις αναγνωρίζει και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών τις χαρακτηρίζει ΄΄Ανορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι΄΄.
Μπορούμε να τις χαρακτηρίσουμε σαν Ιατρική της ΄΄Νέας Εποχής΄΄ και συνδέονται με θεωρίες Ανατολικών Θρησκειών και τη Σατανολατρεία.
Οι μέθοδοι αυτοί που έχουν εισχωρήσει και στην Ελλάδα και μερικές από αυτές διαφημίζονται στην τηλεόραση και πολλά περιοδικά είναι : η Ομοιοπαθητική, ο Βελονισμός, η Ιριδολογία, η Ρεφλεξολογία, το Ρέϊκι και οι Βιοενεργειακές Θεραπείες.
Επίσης υπάρχουν και άλλες μέθοδοι με εντυπωσιακά ονόματα, όπως ΄΄θεραπεία από την τέταρτη διάσταση΄΄, ΄΄Βοτανική Θεραπεία των Ινδιάνων χόποι΄΄ κ.τ.λ.
Όλες οι θεραπείες αυτές έχουν κοινό θεωρητικό υπόβαθρο και είναι μια οργανωμένη απάτη.
ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ
Οι θεωρίες αυτές αποτελούν μέρος των αντιλήψεων (στο χώρο της υγείας), της κοσμοθεωρίας της ΄΄Νέας εποχής του Υδροχόου΄΄, η οποία καλλιεργεί την Παγκοσμιοποίηση, για να προετοιμάσει τον κόσμο για την παγκόσμια δικτατορία του Αντιχρίστου.
Βασικά στοιχεία της διδασκαλίας της ΄΄Νέας Εποχής΄΄, είναι η πίστη σε απρόσωπο θεό, στο ΄΄νόμο΄΄ του κάρμα και των μετενσαρκώσεων και στη δυνατότητα της μετεξελίξεως του ανθρώπου σε κατ’ ουσίαν θεό, με τις δικές του δυνάμεις και με τη βοήθεια του διαλογισμού. (Αυτό μας θυμίζει την πτώση των πρωτοπλάστων, που ο διάβολος τους υποσχέθηκε ότι θα γίνουν θεοί, με την παρακοή και αθέτηση του δημιουργού τους ).
Κεντρική θέση στη διδασκαλία των ομάδων της Νέας Εποχής, έχει η ΄΄Ολιστική θεώρηση του κόσμου΄΄.
Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, υπάρχει ένας απρόσωπος θεός, που είναι μια παγκόσμια δύναμη ή ενέργεια που ταυτίζεται με το σύμπαν. Τα πάντα είναι εκδήλωση αυτής της ενέργειας. Λένε ότι δεν υπάρχει διάκριση ουσίας ανάμεσα στο θεό και τον άνθρωπο και ότι ο θεός δεν υπάρχει έξω από τον άνθρωπο.
Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Για τη Νέα Εποχή λοιπόν, όλα είναι ενέργεια, όλα είναι ένα ( ΄΄ Έν το Πάν ΄΄, όπως διδάσκει η θεοσοφία ) και όλα είναι θεός.
Με βάση αυτή τη θεώρηση, οι αποκρυφιστές διδάσκουν, ότι ο άνθρωπος ανακαλύπτοντας τον ΄΄ Θεό – Εαυτό του΄΄ και ενεργοποιώντας τις απόκρυφες δυνάμεις που κρύβει μέσα του μπορεί να αυτοθεραπεύεται.
Για τους εναλλακτικούς θεραπευτές όλα τα όντα, έμψυχα και άψυχα, ΄΄κολυμπούν΄΄ σε ένα ωκεανό ενέργειας. Όταν η ενέργεια αυτή ΄΄μπλοκάρεται΄΄, έχουμε την ασθένεια. Η ενέργεια αυτή ονομάζεται με διάφορα ονόματα.
Από τους ομοιοπαθητικούς λέγεται ΄΄Συμπαντική ενέργεια΄΄, από τους ινδουϊστές ΄΄Πράνα΄΄, από τους καββαλιστές ΄΄Αστρικό φως΄΄, από τους μυστικιστές ΄΄Αιθερική ενέργεια ή Βιοενέργεια΄΄, από τον Ράϊχ ΄΄Οργόνη΄΄κ.τ.λ.
Το ΄΄ξεμπλοκάρισμα΄΄ της ενέργειας, η αποκατάσταση δηλαδή της ομαλής ροής της που φέρνει τη θεραπεία, όπως ισχυρίζονται, ονομάζεται από κάθε ΄΄θεραπευτική μέθοδο΄΄, με διάφορα ονόματα. Στην πραγματικότητα όμως είναι το ίδιο πράγμα.
ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ - ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ
Η ομοιοπαθητική ισχυρίζεται ότι το δυναμοποιημένο ομοιοπαθητικό φάρμακο αποκαθιστά την ομαλή ροή της ενέργειας.
Ο Βελονισμός υποστηρίζει ότι το επιτυγχάνει, με την τοποθέτηση βελονών σε κατάλληλα σημεία των ενεργειακών καναλιών, που τα ονομάζει μεσημβρινούς.
Ένας άλλος μύθος είναι ότι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρασκευάζονται από πρώτες ύλες του ορυκτού και φυτικού βασιλείου. Η αλήθεια όμως είναι, ότι έχουμε και τα «νοσώδη ομοιοπαθητικά φάρμακα», (NOSODES), που παρασκευάζονται από καρκινωματώδεις ιστούς, υγρό φυματιωδών σπηλαίων, συφιλιδικά εκκρίματα, εκκρίματα γονοκοκκικής ουρηθρίτιδας κ.τ.λ., όπως ομολογούν οι ίδιοι οι ομοιοπαθητικοί. Τα ΄΄φάρμακα ΄΄αυτά είναι πολλές φορές επικίνδυνα για την υγεία αυτών που τα χρησιμοποιούν και αντιβαίνουν την ιατρική δεοντολογία. Το ΄΄δυναμικό΄΄ που τους δίνουν για να τα δυναμοποιήσουν είναι δαιμονική ενέργεια, που όπως έχει αποκαλυφθεί, δίδεται με σατανικές τελετές.
Έτσι τα ΄΄φάρμακα΄΄ αυτά είναι επικίνδυνα όχι μόνο για τη σωματική υγεία, αλλά και για τη ψυχική υγεία, με πολλούς κινδύνους δαιμονικών καταστάσεων.
ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Εκτός βέβαια από τους πνευματικούς κινδύνους, υπάρχουν και κίνδυνοι για τη σωματική υγεία αυτών που καταφεύγουν στις ΄΄εναλλακτικές θεραπείες΄΄.
Αυτό είναι αυτονόητο και μόνο από το γεγονός ότι οι περισσότεροι ΄΄θεραπευτές΄΄ δεν είναι γιατροί.
Παρουσιάζονται με τίτλους και ΄΄Πτυχία΄΄ αναξιόπιστα που απονέμουν μεταξύ τους, όπως οι αστρολόγοι και οι Μέντιουμ, εξαπατώντας τον κόσμο.
Επίσης καλλιεργούν την άποψη, ότι οι ΄΄θεραπείες ΄΄ τους είναι ακίνδυνες. Αυτό όμως αποδεικνύεται ψέμα. Το ζεύγος των αμερικανών γιατρών DAVID και SHARON SNEED, στο βιβλίο τους <Κριτική στην Ιατρική της Νέας Εποχής>, απαριθμούν οκτώ πιθανούς κινδύνους, από τη χρήση των θεραπειών τους.
Ο σοβαρότερος κίνδυνος είναι ότι, ασθενείς που πάσχουν από σοβαρές αρρώστιες, εγκαταλείπουν τη θεραπεία που έκαναν στο πλαίσιο της κλασικής ιατρικής, για να ακολουθήσουν κάποια ΄΄εναλλακτική θεραπεία΄΄(Ομοιοπαθητική κ.τ.λ.).
Σε πολλές περιπτώσεις η πορεία της ασθένειας των ανθρώπων αυτών, όταν πια διαπιστώσουν το λάθος τους και επιστρέψουν στην κλασική θεραπεία, έχει γίνει πλέον μη αναστρέψιμη και διακινδυνεύουν τη ζωή τους.
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Με το θέμα των ΄΄Εναλλακτικών θεραπειών΄΄ ασχολήθηκε και η Θ΄ Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας, που πραγματοποιήθηκε από 8 μέχρι 13 Οκτωβρίου 1997 στο Προκόπι της Ευβοίας.
Στα πορίσματά της έχει ειδικό κεφάλαιο με τίτλο ΄΄Ανορθόδοξες θεραπευτικές μέθοδοι΄΄, στο οποίο μεταξύ άλλων διαπιστώνονται τα εξής: Οι ΄΄ανορθόδοξες (κατά τον ιατρικό σύλλογο Αθηνών) θεραπευτικές μέθοδοι΄΄, γνωστότερες ευρύτερα ως εναλλακτικές θεραπείες, επαναφέρουν το γιατρό- μάγο στη σύγχρονη κοινωνία.
Τα τελευταία χρόνια οι αποκρυφιστές και παραθρησκευτικές ομάδες, χρησιμοποιούν τις ΄΄ανορθόδοξες θεραπευτικές μεθόδους΄΄ και άλλες αποκρυφιστικές –σατανικές τεχνικές για να εξαπλώσουν τις θεωρίες τους μέσω αρθογράφων-δημοσιογράφων σε εφημερίδες και περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, προμηθευτές με αλληλογραφία, καταστήματα υγιεινής διατροφής, βοτανολογίας, ψυχοθεραπευτικής κ.τ.λ.
Οι περισσότερες από τις μεθόδους και τεχνικές αυτές, θεμελιώνονται σε ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Πίστη και ζωή κοσμοθεωριακή τοποθέτηση και εμπλέκουν μέσα στις διαδικασίες τους τον ανατολικό μυστικισμό, τη μαγεία- σαμανισμό και τις αντιχριστιανικές αντιλήψεις της ΄΄ Νέας Εποχής΄΄.
Οι διαπιστώσεις αυτές κρούουν τον κώδωνα του υπαρκτού κινδύνου, να αποτελέσουν οι ΄΄εναλλακτικές θεραπείες΄΄, γέφυρα που θα μεταφέρει ανύποπτους ανθρώπους, στο χώρο των ανατολικών θρησκειών και του αποκρυφισμού.
Για το ίδιο θέμα έγινε Ιατρική και Θεολογική Ημερίδα, με πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αδραμερίου το 1996, στην Αρναία Χαλκιδικής, με θέμα: « Η παραϊατρική δράσις της ΄΄Νέας Εποχής΄΄, υπό το φως της Ορθοδοξίας και της Ιατρικής ».
Εκεί διαβάζουμε μεταξύ άλλων τα εξής : « Η Νέα Εποχή εκμεταλλευόμενη τον πόνο και την αγωνία των ασθενών χρησιμοποιεί τις μεθόδους αυτές σαν δόλωμα για την αλλοίωση της προσωπικότητας των ατόμων, ώστε να τα καταστήσει ευάλωτα και να τα παγιδεύσει. Η παραϊατρική της Νέας Εποχής είναι ασυμβίβαστη με την ορθόδοξη πίστη και αντίθετη με την επιστήμη της ιατρικής, επειδή δεν έχει κανένα επιστημονικό, αλλά και λογικό ή πραγματικό υπόβαθρο».
Όσοι εμπλέκονται στις μεθόδους αυτές της Νέας Εποχής, εκτός από τον κίνδυνο που διατρέχουν να καταστρέψουν τη σωματική τους υγεία, κινδυνεύουν να καταστρέψουν για πάντα το ψυχολογικό και ηθικό τους υπόβαθρο αλλά και το Ορθόδοξο Χριστιανικό τους ήθος.
Πηγή:
http://www.imodigitrias.gr/IM_Odigitria_a3.htm
<>
Η πορεία μου από τις ανατολικές θρησκείες στην Ορθοδοξία (μαρτυρία μίας αδελφής μας)
Ειμαι 72 χρόνων, γυναίκα χωρισμένη μ ένα κορίτσι 42 χρόνων. Ο γάμος κράτησε μόνο 1,5 χρόνο. Έκτοτε ζω μόνη μου. Προέρχομαι από μια οικογένεια που δεν είχε ιδιαίτερους δεσμούς με την Ορθοδοξία. Ακολουθούσε τυπολατρικά κάποιες νηστείες τη Μεγάλη βδομάδα, κοινωνούσε 2-3 φορές το χρόνο, είχε ένα εικονοστάσι ψηλά κοντά στο ταβάνι κάποιου δωματίου, για προστασία άκουγα, στο οποίο απευθύνονταν όταν ζητούσαν να γίνει η να αποτραπεί κάτι.
Δεν μιλούσαν για το Θεό παρά μόνο για να με φοβίσουν, δεν υπήρχαν εκκλησιαστικά βιβλία, εκτός από την Καινή διαθήκη του Τρεμπέλα, κάπου παρατημένη. Πήγαινα στο κατηχητικό στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού και τις πρώτες του Γυμνασίου επειδή μας υποχρέωναν οι δάσκαλοι.Το βαριόμουνα, όλα μου φαινόντουσαν αδιάφορα, δεν με συγκινούσε τίποτε, ήμουνα πολύ κλεισμένη στον εαυτό μου ως παιδί μονάκριβο που δεν ήξερε το μοίρασμα, το άνοιγμα στους ανθρώπους.
Όταν πέρασα στη Νομική Σχολή Αθηνών, συναναστράφηκα κύκλους της αριστεράς, μυήθηκα στο Μαρξισμό, συμμετείχα σε αριστερές φεμινιστικές ομάδες κι έτσι για μια εικοσαετία έζησα την αθεΐα, ενώ είχα αρχίσει να διερευνώ και διάφορα ρεύματα συμμετέχοντας σε ομάδες μελέτης Θεοσοφίας, Στωικών, Πλατωνιστών, Αριστοτελικών.
Κατά τα 50 άρχισα να σπουδάζω εναλλακτικές θεραπείες, βελονισμό, ρεφλεξολογία, ινδική, θιβετάνικη ιατρική, γιόγκα, ται-τσι, οι οποίες μ έφεραν σ επαφή με τον πολιτισμό και τις θρησκείες αυτών των χωρών, Ινδουισμό και Βουδισμό. Θέλησα να γνωρίσω τι μπορούν να προσφέρουν στον άνθρωπο για να ‘χει καλλίτερη σχέση με τον εαυτό του και τους άλλους, ποιο είναι κατ αυτούς το νόημα ζωής, ποια η σχέση τους με το Θεό, πως προσεύχονταν, τι σκέφτονταν για τη μετά θάνατον ζωή . Όταν συνταξιοδοτήθηκα, άρχισα να ταξιδεύω Ινδία, Κίνα, Ιαπωνία, Θιβέτ και άλλες ασιατικές χώρες, μένοντας σε άσραμ και μοναστήρια ακολουθώντας τα ειδικά προγράμματα διδασκαλίας στα αγγλικά αυτών των θρησκειών για ξένους. Όταν επέστρεφα στην Ελλάδα πήγαινα σε ομάδες Βουδιστικές και Ινδουιστικές όπου μελετούσαμε ιερά κείμενα, ακούγαμε Θιβετάνους δασκάλους που κατά καιρούς έρχονταν για να μας εκπαιδεύσουν, παρακολουθούσαμε τελετές.
Οι αλλαγές που ήρθαν στον εαυτό μου από αυτές τις επιρροές ήταν η δημιουργία ανάγκης να μιλάω σ ένα Θεό και να του απευθύνω τα αιτήματά μου, κάτι που δεν υπήρχε στη ζωή μου πιστεύοντας μέχρι τότε ότι όλα είναι ύλη, κόσμος προερχόμενος από Κοσμική έκρηξη κλπ. Κατά δεύτερον έμαθα μέσω της διαλογιστικής γαλήνης να κρατάω απόσταση απ’ ότι συνέβαινε, και να το θεωρώ ως μάθημα για να γίνω καλλίτερη, πλησιάζοντας τις αρετές του Θεού. Αυτό θα με βοηθούσε ν αποφύγω κύκλο πολλών επαναγεννήσεων [σαμσάρα λεγόμενη] στον οποίο μπαίνουν όσοι δεν βελτιώνονται στον κάθε κύκλο ζωής και χάνουν τις ευκαιρίες-μαθήματα.
Κατά τρίτον έμαθα να στηρίζομαι στον εαυτόν μου την εσωτερική μου δύναμη,για ότι κάνω να νοιώθω αυτόνομη ν αποφασίζω, χωρίς να ρωτάω το Θεό, παρά μόνο στα δύσκολα. Η επαφή μου με το Βουδισμό κράτησε περίπου 8 χρόνια μέσα σε ομάδες που κλονίζονταν από έριδες και ανταγωνισμούς και λίγο- λίγο απογοητευμένη αραίωσα. Πέρασα κάποιο διάστημα μελετώντας μόνη μου τα Βουδιστικά βιβλία και ερχόμενη σ᾽ επαφή με ομάδες αυτογνωσίας. Ένιωθα ότι κάτι έλειπε, κενό, που γινότανε πιο έντονο και από αδιέξοδες ερωτικές σχέσεις από τις οποίες ζητούσα νόημα ζωής, σκοπό να υπάρχω, κι αν δεν βρισκόμουν σε ερωτική σχέση ήμουν θλιμμένη και η αποκτηθείσα αταραξία μου πήγαινε περίπατο.
Μια Κυριακή πρωί, πριν 4 χρόνια, ακούγοντας την καμπάνα σηκώθηκα με τη διάθεση να πάω εκκλησία. Πήγα στην Πλάκα, στον Αγιο Νικόλαο το Ραγκαβα που μου ήταν γνώριμη από χρόνια, γιατί ήταν μια φίλη μου νεωκόρος και πήγαινα κάποιες φορές. Αισθάνθηκα γαλήνια και απ’ όλη τη λειτουργία και τον κηρυγματικό λόγο του π. Καριώτογλου μου γεννήθηκε η περιέργεια να γνωρίσω την Ορθοδοξία σε βάθος, να βρω απαντήσεις στα ερωτήματα που ήδη έχω αναφέρει προηγουμένως.
Αρχισα να πηγαίνω τις Κυριακές, περιόρισα τις Κυριακάτικες εκδρομές, τις έκανα Σάββατα, τους χορούς τα Σαββατόβραδα γιατί με ανάπαυση είχα αυτή την προτεραιότητα. Θα ήθελα να προσθέσω ότι όλο αυτό τον καιρό των αλλόθρησκων επιρροών, πήγαινα αραιά και που στον Ραγκαβά, να δω τη φίλη μου και καθόμουνα και στη λειτουργία, τη Μεγάλη Εβδομάδα, μου άρεσαν οι ύμνοι. Θεωρούσα τον Χριστό σαν ένα ιστορικό πρόσωπο που δίδασκε τους ανθρώπους να κάνουν το καλό, να συγχωρούν, να μην έχουν απληστία.
Μέσα σ᾽ αυτά τα τέσσερα χρόνια μελέτησα ασκητές Πατέρες κι εντυπωσιάσθηκα βλέποντας να μιλούν για τα ανθρώπινα και να προτείνουν συμπεριφορές ευεργετικές για τον άνθρωπο σεβόμενοι την ιδιοσυγκρασία αυτού που θ’ ασκηθεί, με τον τρόπο που είχα διδαχθεί τόσα χρόνια στις ομάδες αυτογνωσίας, με ποικίλες ψυχολογικές μεθόδους. Αυτή η γνώση είχε βαθιά επίδραση μέσα μου, μ’ έπεισε ότι βρίσκομαι με κάτι αυθεντικό, αληθινό, αισθάνθηκα την ουτοπία να ψάχνω σε λάθος δρόμους αυτά που θα με ωφελήσουν στη πνευματική μου πορεία, δρόμοι που μου τα πρόσφεραν και παραποιημένα, π χ σε μια ομάδα διδασκόμουν ότι ο Χριστός είναι δάσκαλος, φίλος αδερφός, μάθαινα τη συγχώρεση, αλλά και την μετεμψύχωση και ότι είμαι αθώα και αναμάρτητη δεν υπήρχε η έννοια του προπατορικού αμαρτήματος και της μετάνοιας.
Η γνώση ότι ο Χριστός ήρθε ως νέος Αδάμ να εξαγνίσει την ανθρωπότητα και με τη θυσία Του στο Σταυρό ήρθε να σώσει αυτούς που θα τον πιστέψουν και θα μετανοήσουν στάθηκε η αρχή της προσωπικής μου σχέσης μαζί Του. Η συναίσθηση ότι δεν είμαι αναμάρτητη και αθώα, όπως πίστευα, αλλά φέρω από τη σύλληψή μου το προπατορικό αμάρτημα που εξαγνίσθηκε με το βάπτισμα αλλά χρειάζεται τη διαρκή εγρήγορση να μην παραβαίνω το λόγο του Θεού και ότι έχω μια μόνο, αυτή τη ζωή να εξαγνισθώ, μ᾽ έκανε να καταλάβω τη βαθιά μου πλάνη που ζούσα κοντά στις άλλες διδασκαλίες. Αλλά μ᾽ έκανε πιο υπεύθυνη απέναντί Του να θέλω να τηρώ τον λόγο Του και για να μην Τον στεναχωρήσω Εκείνον που έχει υποστεί τόσα βάσανα για μένα κι έχει τόση υπομονή να περιμένει να συνειδητοποιώ τα λάθη μου, να περιμένει να είμαι έτοιμη να μετανοήσω. Με πόση υπομονή προς τους άλλους με έχει οπλίσει αυτή η στάση Του!! Κάτι πρωτόγνωρο για μένα.
Η ανάγκη μου να Του απευθύνομαι σε ότι κάνω, κόβει πολύ από την υπερηφάνειά μου. Γιατί πίστευα ότι όλα μπορώ να τα κάνω μόνη μου με την δύναμή μου, και αγνοούσα ότι ό,τι έχω Εκείνος μου το έχει δώσει, όσο θέλει μου το διατηρεί κι όταν θέλει μου το παίρνει. Η δύναμή μου βρίσκεται στην εμπιστοσύνη που Του έχω, ότι Εκείνος ξέρει προς τα πού με κατευθύνει, και μου δίνει τη διάκριση να αναγνωρίζω πόσο να αφαιρώ με κάθε νέα συνειδητοποίηση, από τον παλιό μου εαυτό, σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία μου, ώστε κάθε αλλαγή να γίνεται με ανάπαυση και όχι πίεση, αλλά και με την βοήθεια του Πνευματικού μου .
Πηγή:
http://www.sostis.gr/blog/item/2962-i-poreia-mou-apo-anatolikes
<>
Αλατοθεραπεία και αλατοσπήλαια - Ασυμβίβαστες πρακτικές με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό
Η αλατοθεραπεία ανήκει στις εναλλακτικές «θεραπείες», οι οποίες στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης και έχουν χαρακτηρισθεί ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή, σε Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας. Όταν ομιλούμε περί αλατοθεραπείας φυσικά δεν εννοούμε την απλή χρήση ενός ευλογημένου προϊόντος που έδωσε ο Θεός. Δεν εννοούμε δηλαδή την απλή πρόσληψη αλατιού στο φαγητό μας, ή τη χρήση αλατόνερου, αλλά μια «ολιστική[1] μέθοδο, η οποία συνιστά εμπειρία αναζωογόνησης του σώματος και του πνεύματος», σύμφωνα με τους ίδιους τους υποστηρικτές της.
«Η αλατοθεραπεία αποτελεί μια μορφή εναλλακτικής ιατρικής, η οποία περιλαμβάνει την παραμονή σε ένα αλατοσπήλαιο», όπου εισπνέοντας κανείς, θεωρείται ότι «ισορροπεί σώμα και πνεύμα» και ότι θεραπεύει, μεταξύ άλλων «αναπνευστικές, καρδιαγγειακές, δερματολογικές παθήσεις και αλλεργίες», σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των αλατοθεραπευτών. Στα αλατοσπήλαια βρίσκει κανείς λάμπες φτιαγμένες από κρυστάλλους αλατιού, οι οποίες θεωρείται ότι έχουν θεραπευτικές ιδιότητες, αντικείμενα φτιαγμένα από αλάτι, ενώ σε κάποια αλατοσπήλαια υπάρχουν και μηχανήματα που «διοχετεύουν κονιορτοποιημένα μόρια αλατιού [sic] στον αέρα», ώστε εισπνέοντάς τα να επέλθει η θεραπεία!
Η αλατοθεραπεία προωθείται και στην Ελλάδα μέσω αποκρυφιστικών φεστιβάλ, ιστοσελίδων και εντύπων και μάλιστα προτείνεται και ως μέθοδος «καθαρισμού των [υποτιθέμενων] τσάκρας», αφού βασική αποκρυφιστική πεποίθηση είναι, ότι «το αλάτι εξαγνίζει το φυσικό και αιθερικό σώμα»[2]. Αλλού διαβάζουμε: «Δεν είναι μόνο η καθαρότητα του αέρα στα αλατοσπήλαια, που έχει τέτοια θεραπευτικά αποτελέσματα, αλλά επίσης η δόνησή του, η οποία ενεργοποιεί τις αυτοθεραπευτικές και αυτορυθμιστικές δυνάμεις. Όταν το σώμα μας ασθενεί και χάνει τη φυσική συχνότητά του, το αλάτι μπορεί να μας επαναφέρει στην αρχική, αρμονική μας κατάσταση». Η θεωρία αυτή, που είναι παρούσα σε αρκετές αποκρυφιστικές ιστοσελίδες, κάνει χρήση αποκρυφιστικής ορολογίας και έχει μεταφυσικό προσανατολισμό.
Στα αλατοσπήλαια η αλατοθεραπεία συνήθως συνδυάζεται με χρωματοθεραπεία, μουσικοθεραπεία και διαλογισμό. Η αλατοθεραπεία μάλιστα θεωρείται βοηθητική στον διαλογισμό, ενώ στις παρεχόμενες υπηρεσίες μέσα στα αλατοσπήλαια βρίσκει κανείς μεταξύ άλλων και γιόγκα, τάι τσι, ρεφλεξολογία, ρέικι, σιάτσου κ.ά.
Οι απλοί πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν ότι, παρά τους ισχυρισμούς των προωθούντων τη μέθοδο, μελετητές και επιστημονικοί φορείς στο εξωτερικό κάνουν λόγο για έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης και, σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα και για επικινδυνότητα. Παραθέτουμε ενδεικτικά:
1. «Δεν υπάρχει αποτοξινωτική ή θεραπευτική ιδιότητα που να προέρχεται από την παραμονή σε ένα αλατοσπήλαιο»[3].
2. «Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές σε αλατοσπήλαια στην Αμερική, πράγμα που αφήνει την αποτελεσματικότητά τους επιστημονικά ατεκμηρίωτη»[4].
3. «Οι γιατροί παραμένουν σκεπτικοί σχετικά με την ωφέλεια για την υγεία από την εισπνοή μορίων αλατιού... Δεν υπάρχει επιστήμη σε αυτό»[5], λένε κάποιοι ειδικοί, ενώ άλλοι γιατροί προειδοποιούν ότι «μπορεί να υπάρξει επιδείνωση του άσθματος και των συμπτωμάτων της αλλεργίας»[6]. Στην Ελλάδα ορισμένοι γιατροί συνιστούν την αποφυγή της αλατοθεραπείας σε περιπτώσεις καρδιοαγγειακών και νευρολογικών νοσημάτων, καθώς και σε περιπτώσεις κάποιων λοιμώξεων.
4. Το Επιστημονικό Ίδρυμα Πνευμονολογίας της Αυστραλίας αναφέρει τους κινδύνους από τη χρήση της αλατοθεραπείας και συνιστά «μεγάλη προσοχή». Με τη σειρά του επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει καμμία επιστημονική απόδειξη ότι η αλατοθεραπεία έχει οφέλη για την αναπνευστική υγεία. Επιπλέον, εκείνοι οι οποίοι προωθούν την αλατοθεραπεία δεν συμφωνούν πάντα στον τύπο ή την ποσότητα του αλατιού που θα χρησιμοποιηθεί ή τη μέθοδο ή τα πλεονεκτήματα. Οι ισχυρισμοί τους δεν βασίζονται σε καμμία αξιόπιστη επιστημονική έρευνα, ούτε σε σύγχρονους κανόνες της ιατρικής»[7].
5. «Σε κάποιες χώρες οι ιατρικοί σύλλογοι έχουν προειδοποιήσει ότι τα αλατοσπήλαια μπορεί να έχουν αρνητικά αποτελέσματα», τονίζει το Αμερικανικό Επιστημονικό Ίδρυμα για το ΄Ασθμα και τις Αλλεργίες, το οποίο και συνιστά ότι «είναι καλύτερα να αποφεύγονται τα αλατοσπήλαια»[8].
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που επιθυμούν να διατηρήσουν την Ορθόδοξη Χριστιανική τους ιδιότητα καλούνται να είναι προσεκτικοί, να μην καταφεύγουν σε εναλλακτικές «θεραπείες» ή αποκρυφιστικές πρακτικές και να μην ειδωλοποιούν προϊόντα, μεθόδους και χώρους. Σε εποχές σύγχυσης, πνευματικής, αλλά και οικονομικής εκμετάλλευσης, οφείλουμε να είμαστε επιφυλακτικοί σε ό,τι νέο μας προτείνεται. Υπενθυμίζουμε ότι: «Οἱ λεγόμενες ἐναλλακτικές θεραπεῖες δέν ἔχουν ἁπλῶς ἀποκρυφιστικές προεκτάσεις, ἀλλά τά ἴδια τά θεμέλιά τους εὑρίσκονται στόν ἐξωχριστιανικό καί μάλιστα στόν ἀποκρυφιστικό χῶρο»[9].
Ενημέρωση της Ι. Μητροπόλεως Γλυφάδας
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1]. Όλες οι υπογραμμίσεις δικές μας.
[2]. http://www.flourishinggoddess.com/heal-your-chakras-harmonize-your-life/
[3]. «Popular Alternative Therapies that Are Nonsense», www.ranker.com/list/alternative-medicine-myths/mike-rothschild
[4]. «Το Αλατοσπήλαιο: Πανάκεια ή Τσαρλατανισμός;», www.realclearscience.com/blog/2012/08/to-the-salt-cave-batman.html
[5]. http://archive.jsonline.com/news/health/salt-therapy-is-finding-new-fans-but-doctors-remain-skeptical-b99139609z1-232274891.html
[6]. https://www.wsj.com/articles/SB10001424052748703880304575236282972152968
[7]. http://lungfoundation.com.au/wp-content/uploads/2013/12/Salt-Therapy.pdf
[8]. https://community.aafa.org/blog/aafa-explains-is-therapy-safe-and-effective-for-asthma
[9]. Από τα πορίσματα της ΚΕ΄ Πανορθόδοξης Συνδιάσκεψης για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας.
Πηγή:
http://aktines.blogspot.com/2017/02/blog-post_395.html
https://journeytothelandscapesofyourheart.blogspot.com/2021/11/blog-post_19.html
<>
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου